Een commonplace journal voor al jouw ideeën

Als creatieve generalist heb jij vast ook talloze ideeën. Maar het ontbreekt je aan voldoende tijd om er mee aan de slag te gaan. Daarnaast ben je waarschijnlijk leergierig en stort je je vaak op iets nieuws. In dat geval is het fijn om een plek te hebben waar je al jouw ideeën kunt bewaren. Ik schrijf al mijn ideeën in mijn commonplace journal. Maar wat is een commonplace journal eigenlijk? En waarom zou je er een bijhouden? Dat leg ik je in dit artikel uit.

Wat is een commonplace journal?

Commonplace is een vertaling van het Latijnse woord locus communis. Dat betekent een algemeen onderwerp. In algemenere zin verwijst het woord naar een verzameling van informatie over verschillende thema’s, in één volume. De kennis kan overal vandaan komen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan boeken, artikelen, webinars, video’s, gesprekken, podcasts of social media. In een commonplace journal kun je alles wat je interessant vindt kwijt. Van oudsher is het een handgeschreven journal. Tegenwoordig kan dit natuurlijk ook een digitaal journal zijn.

Voorlopers van commonplace boeken 

De oude Griekse en Romeinse filosofen maakten al aantekeningen van hun gedachten en dagelijkse meditaties. Daarbij werden vaak citaten van andere denkers aangehaald. Dit zijn de voorlopers van commonplace boeken.

Bekende auteurs van commonplace boeken zijn onder andere Seneca en Marcus Aurelius. Leonardo da Vinci beschreef zijn commonplace boek als: ‘Een collectie zonder orde, ontstaan uit de vele artikelen die ik hier gekopieerd heb, hopend ze later elk een plaats te geven onder de onderwerpen die zij behandelen.’

Dit is een uitstekende omschrijving van hoe mijn eigen commonplace boek eruit ziet.

Zibaldone

In de 15e eeuw ontstonden er de zogenoemde Zibaldone. Dit waren papieren codexen van een klein of medium formaat. Ze bevatten vaak schetsen van de auteur en teksten over allerlei onderwerpen. De Zibaldone van Giacoma Leopardi is hiervan het bekendste voorbeeld.

Commonplacing als studietechniek

In de 17e eeuw werd commonplacing als studietechniek onderwezen op verschillende bekende universiteiten. Deze techniek werd later onder andere gebruikt door Ralph Waldo Emerson en Henry David Thoreau.

Daarnaast werd commonplacing ook privé gebruikt door schrijvers zoals Coleridge, Mark Twain en Virginia Woolf.

Scanner dagboek

Barbara Sher schreef een boek over creatieve generalisten (zij noemt ze scanners). In haar boek Refuse to Choose noemt ze een ‘scanner daybook’ als hulpmiddel voor al je creatieve ideeën.  Daarmee bedoelt ze een dagboek waarin je al je ideeën schrijft, ongeacht of je ze uitvoert. Dit is een manier om de ideeën waar je later misschien wat mee wilt doen op te slaan. Maar het is ook bedoeld om rust in je hoofd te creëren. Door het idee op te schrijven, kun je het loslaten. Alles staat immers op papier en is er wanneer je ermee aan de slag wilt. In de tussentijd kun je je dan concentreren op de lopende projecten. 

Hoe houd je een commenplace journal bij?

Mijn eigen commonplace journal bevatte in eerste instantie alleen maar informatie die ik ergens anders vandaan haalde. Gaandeweg noteerde ik er ook mijn eigen ideeën en inzichten in. Uiteindelijk schreef ik er ook nieuwe en eigen ideeën in. Op deze manier is het een journal geworden van alles wat me bezig houdt. Daarnaast is het een manier om al mijn ideeën met elkaar te verbinden. Het maakt het makkelijker om verbanden te leggen, doordat ik al die ideeën bij elkaar zie.

Ga je zelf aan de slag, dan kan een index of inhoudsopgave handig zijn. Zo kun je makkelijk informatie terugvinden. Houd daarvoor een paar pagina’s open. Het is echter geen vereiste. Sommige mensen vinden het juist heerlijk om hun journals gewoon door te bladeren, op zoek naar dat ene idee dat ze erin opgeschreven hebben. 

Natuurlijk kun je ook een digitaal commonplace journal bijhouden. Dan is het eenvoudiger en meer voor de hand liggend, om het op onderwerp te organiseren. Maar ook hier geldt, doe waar jij je goed bij voelt. Het is jouw journal.